Procedury BHP

Załącznik nr 1 do Zarządzenia Dyrektora dot. Procedury BHP w Miejskim żłobku w Rydułtowach

PROCEDURY BHP MIEJSKIEGO ŻŁOBKA

W RYDUŁTOWACH

Podstawa prawna :

1.Rozporządzenie Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia31 grudnia 2002r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003r., Nr 6, poz. 69z późn. zm.);

2.Stanowisko Ministra Zdrowia w sprawie możliwości podawania leków dzieciom przez nauczycieli w szkole i przedszkolu z dnia 28 października2010r. (aktualizacja 20 stycznia 2011r.);

3.Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U.z 2011r., Nr 209, poz. 1245);

4.Ustawa z dnia 8 września 2006r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2006r. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm.);

5.Ustawa z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeńi chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2008r., Nr 234, poz. 1570 z późn.zm.);

6.Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r.Nr 21, poz. 94 z późn.zm.);

7.Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy(t.j. Dz.U. z 2003r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.);

8.Ustawa z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie(Dz.U. z 2005r. Nr 180, poz. 1493 z późn. zm.);

9.Konwencja o Prawach Dziecka;

10.Statut Żłobka Miejskiego w Rydułtowach.

WSTĘP

Znajomość podstawowych zasad bhp, regulaminów i procedur jest warunkiem odpowiedzialnej pracy każdego pracownika Żłobka. Opiekunki ponoszą pełną odpowiedzialność za bezpieczeństwo dziecka przebywającego w Żłobku i podczas zajęć organizowanych poza terenem Żłobka. Żłobek w swoich działaniach stosuje obowiązujące przepisy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) oraz przepisów przeciwpożarowych (ppoż.), które są określone w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego.

CEL GŁÓWNY

Uzasadnieniem wprowadzenia niniejszych procedur jest troska o zdrowie i bezpieczeństwo każdego dziecka objętego opieką w naszym Żłobku. W sytuacjach trudnych oraz zagrażających bezpieczeństwu dziecka opiekunki i pozostały personel żłobka są zobowiązani postępować zgodnie z przyjętymi procedurami. Rodzice zobowiązani są do zapoznania się i przestrzegania niniejszego dokumentu.

OSOBY, KTÓRYCH DOTYCZĄ PROCEDURY

Do przestrzegania procedur zobowiązani są wszyscy pracownicy Żłobka,Dyrektor oraz rodzice.

OBOWIĄZKI, ODPOWIEDZIALNOŚĆ, UPOWAŻNIENIA OSÓB REALIZUJĄCYCH ZADANIE, KTÓRE JEST PRZEDMIOTEM PROCEDURY

Dyrektor

1.Ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny w Żłobku.

2.Zapewnia bezpieczne i higieniczne warunki pobytu w Żłobku, a także bezpieczne i higieniczne warunki uczestnictwa w zajęciach organizowanych przez Żłobek poza budynkiem Żłobka.

3.Kontroluje obiekty należące do Żłobka pod kątem zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków korzystania z tych obiektów.

4.Sporządza protokoły z kontroli obiektów.

5.Odpowiada za jakość pracy pracowników i organizację pracy.

6.Opracowuje procedury i instrukcje związane z zapewnieniem

bezpieczeństwa dzieciom.

Opiekunki

1.Są zobowiązani do nadzoru nad dziećmi przebywającymi w Żłobku oraz do rzetelnego realizowania zadań związanych z powierzonym stanowiskiem.

2.Zapewniają opiekę, wychowanie i uczenie się w atmosferze bezpieczeństwa.

3.Upowszechniają wśród dzieci wiedzę o bezpieczeństwie oraz kształtują właściwe postawy wobec zdrowia, zagrożeń i sytuacji nadzwyczajnych.

4.Są zobowiązani do przestrzegania przepisów prawa ogólnego i wewnętrznego.

Inni pracownicy

1.Są zobowiązani do rzetelnego realizowania zadań związanych z powierzonym stanowiskiem oraz z funkcją opiekuńczą i wychowawczą

Żłobka.

2.Pomagają opiekunkom w codziennej pracy wychowawczej, dydaktycznej i opiekuńczej.

3.Są zobowiązani do przestrzegania przepisów prawa ogólnego i wewnętrznego.

Rodzice

1.W trosce o bezpieczeństwo własnego dziecka, powinni znać procedury zapewnienia bezpieczeństwa obowiązujące w Żłobku.

2.W tym zakresie powinni także współpracować z dyrektorem,wychowawcami swojego dziecka oraz innymi pracownikami Żłobka.

SPOSÓB PREZENTACJI PROCEDUR

1.Udostępnianie dokumentu do wglądu u Dyrektora Żłobka.

2.Zapoznanie wszystkich pracowników Żłobka z treścią procedur.

3.Zapoznanie rodziców z obowiązującymi w placówce procedurami na zebraniach organizacyjnych każdego roku we wrześniu/sierpniu

DOKONYWANIE ZMIAN W PROCEDURACH

Wszelkich zmian w opracowanych procedurach dotyczących bezpieczeństwa dzieci może dokonać z własnej inicjatywy Dyrektor Żłobka. Wnioskodawcą zmian mogą być również rodzice. Proponowane zmiany nie mogą być sprzeczne z prawem.

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

W trosce o zdrowie i bezpieczeństwo wszystkich wychowanków Żłobka,rodzice i personel Żłobka są zobligowani do współpracy oraz wzajemnego poszanowania praw i obowiązków wszystkich podmiotów niniejszej procedury.

Procedury obowiązują wszystkich pracowników Żłobka, rodziców dzieci

uczęszczających do Żłobka oraz osoby upoważnione przez nich do odbioru dzieci.

WYKAZ PROCEDUR

I PROCEDURA – dotyczy bezpiecznego pobytu dziecka w Żłobku

Cel procedury

Procedura ma zapewnić bezpieczeństwo dzieci i bezpośrednią, stałą opiekę nad nimi podczas ich pobytu w Żłobku.

Zakres procedury

Procedura dotyczy nadzoru nad dziećmi od momentu podjęcia nad nimi opieki przez opiekunkę do momentu ich odbioru ze Żłobka.

Uczestnicy postępowania – zakres odpowiedzialności

1.Rodzice (opiekunowie prawni):przyprowadzają do Żłobka dziecko o określonej godzinie, pozostawiają je pod opieką opiekunki oraz odbierają w ustalonym czasie.

2.Opiekunki:muszą mieć świadomość swojej odpowiedzialności za życiei zdrowie powierzonych opiece dzieci. Troska o pełne bezpieczeństwo wychowanków powinna być priorytetem wszelkich ich działań.

3.Pracownicy Żłobka:ponoszą współodpowiedzialność za bezpieczny pobyt dziecka w Żłobku, zwracają uwagę na bezkonfliktową i bezpieczną zabawę dzieci oraz ich zgodne korzystanie z zabawek, odpowiadają za stan zabawek i sprzętu w sali.

4.Dyrektor:jest zobowiązany do zapewnienia dzieciom i pracownikom pełnego poczucia bezpieczeństwa zarówno pod względem fizycznym,jak i psychicznym.

Opis procedury

1.Żłobek sprawuje opiekę nad dziećmi, dostosowując metody i sposoby oddziaływań do wieku dziecka i jego możliwości rozwojowych, potrzeb środowiska z uwzględnieniem istniejących warunków lokalowych,a w szczególności zapewnia bezpośrednią i stałą opiekę nad dziećmi w czasie pobytu w placówce oraz w trakcie zajęć poza jej terenem.

2.Opiekun musi być świadomy odpowiedzialności za życie i zdrowie dzieci,jaka na nim spoczywa. Troska o pełne bezpieczeństwo wychowanków powinna być priorytetem wszelkich jego działań.

3.Opiekun musi mieć świadomość, że odpowiada za zdrowie i życie dzieci,a w przypadku ich narażenia poniesie za to pełną odpowiedzialność dyscyplinarną.

4.Żłobek zapewnia dzieciom pełne poczucie bezpieczeństwa – zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym, za to poczucie bezpieczeństwa odpowiada również opiekun.

5.Opiekun w swoich działaniach stosuje obowiązujące przepisy bhp i ppoż.,które są określone w „Instrukcji BHP” i „Instrukcji Ppoż.” obowiązujących na terenie placówki.

6.Dzieci są przyprowadzane do Żłobka od godziny 6.00 przez rodziców bądź inne osoby upoważnione przez rodziców/prawnych opiekunów.

Rodzice/prawni opiekunowie są poinformowani o sposobie przyprowadzania i odbierania dziecka ze Żłobka. Obowiązuje zasada,że rodzice/prawni opiekunowie rozbierają dziecko w szatni i wprowadzają do sali grupy. Analogicznie sami odbierają dziecko bezpośrednio z grupy.

7.Odbiór dzieci ze Żłobka jest możliwy wyłącznie przez rodziców/prawnych opiekunów lub inne osoby przez nich upoważnione.

8.Opiekun powinien nie tylko wiedzieć, ale także widzieć, kto odbiera dziecko ze Żłobka. Z terenu ogrodu żłobkowego można pozwolić dziecku odejść dopiero wtedy, gdy rodzic/prawny opiekun dotarł na miejsce pobytu grupy.

Po odebraniu dziecka ze Żłobka rodzic nie może pozostać na placu zabaw celem dalszej zabawy dziecka, tylko opuszcza teren Żłobka.

9.Dzieci są objęte ciągłą opieką, nie mogą być pozostawione bez opieki dorosłych nawet na sekundę.

10.Od rana są organizowane zajęcia i zabawy, aby dzieci mogły spędzać czas atrakcyjnie i aktywnie. Na opiekunie spoczywa obowiązek takiego zajmowania się dziećmi, aby nie miały czasu się nudzić.

11.Dzieciom, które już weszły do sali, nie wolno podczas dnia wychodzić z niej samowolnie, bez powodu i dozoru. Nie wolno im też samowolnie wychodzić z budynku Żłobka. Dziecko przez cały czas powinno być otoczone opieką opiekuna lub upoważnionego pracownika Żłobka.

12.Podczas zabaw dowolnych w sali zwraca się uwagę na zgodną i bezpieczną zabawę dzieci, zgodne korzystanie ze wspólnych zabawek uczy dzielenia się nimi.

13.Opiekunowie obserwują dzieci podczas zabaw, kierują zabawą lub ją inspirują, ewentualnie ingerują w konflikty między dziećmi,jeśli te nie są w stanie same ich rozwiązać. W czasie zabaw dowolnych opiekun zwraca przede wszystkim uwagę na bezpieczeństwo dzieci,odpowiada za stan zabawek i sprzętu, którym bawią się dzieci.

14.Opiekun ustala wspólnie z dziećmi zasady i normy obowiązujące w grupie,wdraża dzieci systematycznie do zgodnej zabawy, do przestrzegania zasad zgodnego współżycia z rówieśnikami, uczestniczy w zabawach dzieci.Zapoznaje dzieci i ich rodziców z systemem kar i nagród obowiązujących w danej grupie.

15.Opiekun nie prowadzi rozmów z innymi osobami lub rozmów telefonicznych podczas zabaw dzieci. Jego uwaga powinna być skupiona wyłącznie na podopiecznych. Opiekun powinien mieć świadomość,jakie mogą być konsekwencje jego nieuwagi.

16.Podczas pobytu dzieci na terenie ogrodu żłobkowego uczy się dzieci korzystania z urządzeń do zabaw zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Ustala się normy i zasady korzystania z tego sprzętu.

17.Opiekun ma obowiązek sprawdzić, czy urządzenia ogrodowe są sprawne i nie stanowią żadnego zagrożenia dla zdrowia i życia dzieci.Musi mieć też świadomość odpowiedzialności za należyte wykonywanie tego obowiązku.

18.W czasie pobytu w ogrodzie nie przewiduje się możliwości gromadzenia opiekunów w jednym miejscu. Opiekunowie powinni być w bezpośrednim kontakcie ze swoimi dziećmi i przebywać w miejscach największych zagrożeń.

19.Podczas zabaw nie wolno dzieciom oddalać się samowolnie z terenu ogrodu. Dzieci wychodzą i wracają z terenu ogrodu kolumną prowadzoną przez opiekuna. Po ustawieniu dzieci w kolumnę opiekun powinien każdorazowo sprawdzić, czy wszystkie dzieci będące w danym dniu w jego grupie znajdują się w kolumnie.

20.Podczas zajęć obowiązkowych zawsze należy przemyśleć organizacyjnie zajęcia, tok ćwiczeń ruchowych, przebieg zabawy pod kątem bezpieczeństwa dzieci. Opiekun musi przewidywać ewentualne zagrożenia i im przeciwdziałać.

21.Przy przemieszczaniu się grupy, np. do szatni, na wycieczki piesze, dzieci ustawiają się parami lub w pociągi tak samo się przemieszczają.

22.Każde wyjście opiekuna z grupą poza teren Żłobka wpisywane jest do zeszytu wyjść.

23.Opiekunowie mają ściśle wyznaczone godziny pracy z dziećmi. Obowiązkiem opiekuna jest punktualne przychodzenie do pracy,nie jest dopuszczalne spóźnianie się. Opiekun ma obowiązek zgłosić dyrekcji fakt spóźnienia do pracy i podać jego przyczynę.

24. Opiekunowi nie wolno pozostawić dzieci w grupie bez opieki,gdy nie ma jeszcze zmiennika. W takiej sytuacji Dyrektor ma prawo polecić opiekunowi pozostanie w grupie. Polecenie Dyrektora jest dla opiekuna obowiązujące.

25.Nie wolno podczas pracy z dziećmi zostawić ani na chwilę grupy samej. Gdy opiekun musi wyjść, np. do telefonu, toalety, grupą powinna się zająć osoba z obsługi grupy. Opiekun powinien ograniczyć swoją nieobecność do minimum.

26.W razie wystąpienia wypadku dziecka na terenie Żłobka lub poza nim opiekun jest obowiązany natychmiast powiadomić Dyrektora oraz:

1)zapewnić udzielenie pierwszej pomocy;

2)zawiadomić rodziców, opiekunów dziecka;

3)odjąć środki zapobiegawcze (w stosunku do dzieci, opiekunówczy pozostałych pracowników Żłobka).

II PROCEDURA – dotyczy doraźnej pomocy medycznej

Cel procedury

Zasady postępowania mają zapewnić ochronę zdrowia dziecka, także przewlekle chorego, podczas jego pobytu w Żłobku.

Zakres procedury

Dokument reguluje zasady bezpiecznego i higienicznego pobytu dziecka w Żłobku, określa sposoby monitorowania oraz uprawnienia i obowiązki opiekunów oraz rodziców w stosunku do chorych dzieci.

Uczestnicy postępowania – zakres odpowiedzialności

1.Rodzice (opiekunowie prawni):

1)przyprowadzają do Żłobka dzieci zdrowe, bez objawów chorobowych i urazów,

2)w przypadku pogorszenia się stanu zdrowia dzieci odbierają je ze Żłobka w ustalonym przez procedurę trybie,

3)upoważniają pisemnie inne osoby do odbierania dziecka ze Żłobka,

4)podają prawidłowy i aktualny numer telefonu.

2.Opiekunowie:

1)odpowiadają za zdrowie i bezpieczeństwo podopiecznych,

2)stosują się do obowiązujących procedur,

3)informują rodziców/prawnych opiekunów o stanie zdrowia i samopoczuciu dziecka,

4)powiadamiają telefonicznie rodziców/prawnych opiekunów o złym samopoczuciu dziecka,

5)dokumentują powiadomienie rodzica w Ewidencji wcześniejszych odbiorów dziecka ze Żłobka,

6)prowadzą działania prozdrowotne.

3.Dyrektor:

1)monitoruje wykonywanie zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa dzieciom, w tym ochronę zdrowia dzieci,

2)podejmuje starania w celu zorganizowania w Żłobku profilaktycznej opieki zdrowotnej dla dzieci.

Opis procedury

1.W sytuacjach nagłych, gdy stan zdrowia dziecka wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej opiekun lub Dyrektor zobowiązany jest do podjęcia działań pomocy przedmedycznej w zakresie posiadanych umiejętności oraz wezwania karetki pogotowania ratunkowego. Jednocześnie,obowiązkiem tych osób jest zawiadomienie rodziców lub prawnych opiekunów.

2.Dziecko do czasu przybycia pogotowia ratunkowego i przybycia rodziców/opiekunów prawnych pozostaje pod opieką opiekuna lub Dyrektora.

3.W innych przypadkach, gdy dziecko zgłasza wystąpienie problemu zdrowotnego (np. dolegliwości bólowych), opiekunka zawiadamia rodziców lub prawnych opiekunów z zaleceniem konieczności odbycia konsultacji Lekarskiej.

4.W sytuacji, gdy stan zdrowia dziecka wymaga podawania leku lub wykonania innych czynności (np. kontroli poziomu cukru we krwi u dziecka chorego na cukrzycę, podania leku metodą wziewną dziecku choremu na astmę), czynności te może wykonać nauczyciel/opiekunka , jeśli został poinstruowany w tym zakresie. Opiekun przyjmujący zadanie musi wyrazić na to zgodę, zaś posiadanie wykształcenia medycznego nie jest wymogiem koniecznym. Wzór zgody w Załączniku nr 1.

5.Jeśli nauczyciel wyrazi zgodę na podawanie dziecku leków w żłobku,należy:

1)zobowiązać rodziców/opiekunów prawnych do przedłożenia informacji na jaką chorobę dziecko choruje oraz jakie leki na zlecenie lekarza dziecko zażywa (nazwa leku, sposób dawkowania, częstotliwość podawania i okres leczenia),

2)konieczne jest również dołączenie zlecenia lekarskiego oraz pisemnego upoważnienie do podawania leków. Wzór upoważnienia w Załączniku nr 2,

3)lek dostarczony do placówki musi być w nienaruszonym opakowaniu i otwarty dopiero w obecności opiekuna/pracownika placówki podającego lek,

4)wymagać od rodziców/opiekunów prawnych pisemnego upoważnienia do kontroli cukru we krwi u dziecka chorego na cukrzycę lub podawania leków wziewnych dziecku choremu na astmę,

5)powiadomić Dyrektora o sytuacji i przedkładać dokumentację medyczną dziecka oraz upoważnienie rodziców/opiekunów prawnych,6)na podstawie zaświadczenia lekarskiego i upoważnienia rodziców/opiekunów prawnych nauczyciel podaje dziecku lek (mierzy poziom cukru we krwi, podaje leki wziewne) a następnie odnotowuje ten fakt w rejestrze podawanych leków poprzez zapisanie imienia i nazwiska dziecka, nazwy podanego leku, daty i godziny podania oraz dawki. Druga osoba (nauczyciel, woźna) nadzoruje ww. czynności. Obydwie osoby są zobowiązane potwierdzić podanie dziecku leku i nadzorowanie tej czynności, składając czytelne podpisy pod sporządzonym rejestrem.

6.Poza przypadkiem podawania leków dzieciom przewlekle chorym, stanów zagrożenia życia opiekunowie nie podają leków w innych sytuacjach,np. leków przeciwbólowych, syropów, witamin, antybiotyków itp.

7.Opiekun/pracownik placówki, który zauważył lub dowiedział się o wypadku, jakiemu uległo dziecko, jest zobowiązany niezwłocznie udzielić pomocy przedmedycznej poszkodowanemu dziecku i wezwać karetkę pogotowia. Następnie zabezpiecza miejsce zdarzenia, powiadamia dyrektora placówki i rodziców/opiekunów prawnych dziecka o zaistniałej sytuacji.

III PROCEDURA – dotyczy postępowania, w przypadku nieszczęśliwego wypadku dziecka w Żłobku

Cel procedury

Zapobieganie wypadkom w Żłobku oraz określenie obowiązków i zadań personelu Żłobka w sytuacji wystąpienia nieszczęśliwego wypadku. Zapewnienie profesjonalnych działań pracowników gwarantujących poszkodowanemu dziecku należytą opiekę i niezbędną pomoc.

Zakres procedury

Procedura dotyczy sprawowania nadzoru na dziećmi oraz ochrony ich życia i zdrowia w sytuacji wystąpienia wypadku na terenie Żłobka.

Uczestnicy postępowania – zakres odpowiedzialności

1.Rodzice (opiekunowie prawni):podejmują wszelkie decyzje związane z leczeniem dziecka.

2.Personel Żłobka:zapobiega wypadkom poprzez wykonywanie obowiązków zgodnie z przepisami i zasadami bhp.

3.Opiekunowie:zapobiegają wypadkom poprzez ustalenie norm bezpiecznego zachowania się dzieci podczas ich pobytu w Żłobku, zapewniają poszkodowanemu dziecku opiekę, w razie konieczności sprowadzają fachową pomoc medyczną, w miarę możliwości udzielają poszkodowanemu pierwszej pomocy, informują o wypadku Dyrektora Żłobka oraz rodziców poszkodowanego dziecka.

4.Dyrektor:powinien zapewnić natychmiastową pomoc lekarską i opiekę poszkodowanemu, który uległ wypadkowi, powiadomić odpowiednie organy o wypadku, jaki zdarzył się na terenie Żłobka lub podczas zajęć organizowanych poza jego terenem oraz powołać zespół powypadkowy

Opis procedury

A. Zapobieganie wypadkom

Dzieci w wieku żłobkowym bardzo często ulegają nieszczęśliwym wypadkom, do których dochodzi w różnych miejscach pobytu dzieci,także w Żłobku. Zadaniem dorosłych jest więc wyrobienie u dzieci określonych umiejętności i sprawności. Wiek żłobkowy to pierwszy okres do zdobywania umiejętności i przyzwyczajeń, kształtowania nawyków i postaw.

B. Sposoby przeciwdziałania wypadkom dzieci w Żłobku1.Opiekun jest zobowiązany do ustalania norm bezpiecznego zachowania się dzieci podczas ich pobytu w Żłobku, omawiania zasad bezpieczeństwa oraz aktualizowania przepisów poprzez:

1)przestrzeganie dzieci przed zagrożeniami dzięki organizowaniu zabaw edukacyjnych i wyświetlaniu filmów edukacyjnych,

2)uczenie dzieci przewidywania zagrożeń,

3)ocenianie zachowań zagrażających zdrowiu w różnych sytuacjach,także codziennych,

4)uczenie zasad postępowania,

5)przedstawianie skutków niebezpiecznych zachowań dzięki zabawie,opowiadaniu bajek czy wyświetlaniu filmów.

2.Opiekun jest zobowiązany do zapoznawania dzieci z zasadami bezpieczeństwa poprzez rozmowy z zaproszonymi do Żłobka gośćmi:policjantami, lekarzami, strażakami.

3.Opiekun ma obowiązek przekazywania dzieciom wiedzy o zdrowym stylu życia.

4.Opiekun ponadto ma obowiązek:

1)otoczyć wszystkie dzieci ciągłą opieką i zapewnić im nadzór,

2)przewidywać sytuacje niebezpieczne i unikać ich,

3)tworzyć właściwe warunki do bezpiecznego rozwoju dziecka,

4)opracować i wdrażać programy profilaktyczne

,5)opracować regulaminy pomieszczeń i ogródka,

6)unikać sytuacji i miejsc niebezpiecznych.

5.Dyrektor Żłobka czuwa nad przestrzeganiem przepisów BHP przez wszystkich pracowników, a w szczególności:

1)pilnuje przestrzegania procedur bezpieczeństwa obowiązujących w Żłobku,

2)umieszcza w widocznym miejscu plan ewakuacji,3)dba o zaopatrzenie placówki w odpowiednią liczbę apteczek i sprzętu gaśniczego,4)zapewnia właściwe oświetlenie i jest odpowiedzialny za właściwą nawierzchnię dróg, dba o zabezpieczenie gniazdek elektrycznych,przewodów elektrycznych oraz nagrzewających się elementów systemu grzewczego,

5)dba o okresowe kontrole obiektów należących do Żłobka

C. Postępowanie w razie wypadku

1.W razie wypadku powodującego ciężkie uszkodzenie ciała, wypadku zbiorowego bądź śmiertelnego Dyrektor lub inny pracownik Żłobka,który uzyskał wiadomość o wypadku, podejmuje następujące działania:

1)dokonuje ogólnej oceny sytuacji, tj. sprawdza, ilu jest poszkodowanych, jaki jest ich stan i czy występuje dodatkowe niebezpieczeństwo, takie jak np. wybuch gazu lub pożar,

2)niezwłocznie zapewnia poszkodowanemu opiekę,

3)sprowadza fachową pomoc medyczną,

4)w miarę możliwości udziela poszkodowanemu pierwszej pomocy,

5)informuje o wypadku Dyrektora Żłobka, pracownika służby BHP,

6)wyprowadza dzieci z zagrożonej strefy, jeżeli miejsce może stwarzać zagrożenie dla ich bezpieczeństwa,

7)nie dopuszcza do zatarcia śladów zdarzenia, wstępnie zabezpiecza miejsce wypadku tak, aby wykluczyć dostęp osób niepowołanych,

8)relacjonuje przebieg zdarzenia, jeśli był jego świadkiem,

9)informuje o swoich obserwacjach, uwagach, pierwszych relacjach i reakcjach dzieci oraz poszkodowanego, jeśli takie się pojawiły,

10)sporządza notatkę służbową, w której opisuje przebieg zdarzenia.

Jeśli nauczyciel ma w tym czasie pod opieką grupę dzieci – prosi o nadzór nad swoimi wychowankami pokojową.

2.O każdym wypadku zawiadamia się niezwłocznie:

1)rodziców(opiekunów) poszkodowanego,

2)pracownika służby bezpieczeństwa i higieny pracy obsługującą Żłobek oraz społecznego inspektora pracy,

3)organ prowadzący,

3.O wypadku śmiertelnym, ciężkim i zbiorowym zawiadamia się niezwłocznie prokuratora.

4.O wypadku, do którego doszło w wyniku zatrucia, zawiadamia się niezwłocznie Państwowego Inspektora Sanitarnego

5.O wypadkach zawiadamia Dyrektor lub upoważniony przez niego pracownik Żłobka.

D. Postępowanie powypadkowe

1.Niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o wypadku Dyrektor Żłobka jest zobowiązany powołać zespół powypadkowy, którego zadaniem jest przeprowadzenie postępowania powypadkowego i sporządzenie dokumentacji wypadku. Przed rozpoczęciem pracy zespołu powypadkowego Dyrektor lub upoważniony przez niego pracownik zabezpiecza miejsce wypadku w sposób wykluczający dopuszczenie osób niepowołanych.

2.Zespół powypadkowy wykonuje następujące czynności:

1)przeprowadza postępowanie powypadkowe,

2)sporządza dokumentacje powypadkową, w tym protokół powypadkowy (wzór w załączniku nr 1 do rozporządzenia).

3.W skład zespołu wchodzi:

1)pracownik służby BHP,

2)społeczny inspektor pracy,

3)jeżeli nie jest możliwy udział w pracach zespołu jednej z tych osób,Dyrektor powołuje w jej miejsce innego pracownika żłobkowego w zakresie BHP,

4)jeżeli w składzie zespołu nie mogą się znaleźć ani pracownik służby BHP, ani społeczny inspektor pracy, do zespołu wchodzą Dyrektor oraz pracownik żłobkowy w zakresie BHP,

5)w pracach zespołu może uczestniczyć przedstawiciel organu prowadzącego lub rady rodziców.

4.Przewodniczącym zespołu jest:

1)pracownik służby BHP,

2)jeżeli w zespole nie ma ani pracownika służby BHP,ani społecznego inspektora pracy, przewodniczącego zespołu spośród pracowników wyznacza Dyrektor.

5.W sprawach spornych rozstrzygające jest stanowisko przewodniczącego zespołu. Członek zespołu niezgadzający się ze stanowiskiem przewodniczącego może przedstawić zdanie odrębne,które odnotowuje się w protokole powypadkowym.

6.Przewodniczący zespołu poucza poszkodowanego lub reprezentującego osoby o przysługujących im prawach w toku postępowania powypadkowego.

E. Zadania zespołu powypadkowego

1.Zbadać przyczyny i okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku.

2.Wysłuchać wyjaśnień poszkodowanego i wszystkich świadków wypadku.

3.Zasięgnąć opinii lekarza lub innych osób, jeśli zachodzi taka potrzeba(np. odpowiednich specjalistów, gdy doszło do ulotnienia się gazu,zalania z pękniętej rury, zatrucia pokarmowego).

4.Sporządzić protokół powypadkowy.

F. Zadania przewodniczącego zespołu powypadkowego

1.Kierować pracą komisji powypadkowej.

2.Zajmować decydujące stanowisko w kwestiach spornych wynikłych podczas prac zespołu.

3.Powiadomić osoby reprezentujące poszkodowane dziecko o przysługujących im prawach w toku postępowania powypadkowego.

4.Dopilnować poprawności sporządzanej dokumentacji powypadkowej.

5.Umożliwić członkom zespołu przedstawienie zdań odrębnych i zamieszczenie ich w protokole powypadkowym.

6.Dopilnować właściwego i terminowego sporządzenia protokołu powypadkowego (nie później niż w ciągu 14 dni od daty uzyskania zawiadomienia o wypadku).

7.Dopilnować, aby protokół powypadkowy został podpisany przez wszystkich do tego zobowiązanych, w tym dyrektora przedszkola.

8.Dopilnować, aby z protokołem zostali zapoznani rodzice/opiekunowie prawni poszkodowanego dziecka.

9.Dopilnować, aby protokół powypadkowy został przekazany upoważnionym do tego organom.

G. Protokół powypadkowy

1.Z treścią protokołu powypadkowego i innymi materiałami postępowania powypadkowego zaznajamia się rodziców/opiekunów prawnych poszkodowanego małoletniego.

2.Jeden egzemplarz protokołu powypadkowego pozostaje w Żłobku.

Protokół powypadkowy doręcza się:

1)osobom uprawnionym do zaznajomienia się z materiałami postępowania powypadkowego,

2)organowi prowadzącemu na jego wniosek,

3)kuratorowi oświaty na jego wniosek.

3.Protokół powypadkowy podpisują członkowie zespołu oraz Dyrektor.

4.Zastrzeżenia do ustaleń protokołu:

1)mogą złożyć osoby uprawnione do zaznajomienia się z materiałami postępowania powypadkowego,

2)składa się w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia protokołu,

3)składa się ustnie do protokołu powypadkowego lub na piśmie

przewodniczącemu zespołu,

4)rozpatruje organ prowadzący,

5)mogą dotyczyć w szczególności: niewykorzystania wszystkich środków dowodowych niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego,sprzeczności istotnych ustaleń protokołu z zebranym materiałem dowodowym.

5.Po rozpatrzeniu zastrzeżeń do protokołu organ prowadzący może:

1)zlecić dotychczasowemu zespołowi wyjaśnienie ustaleń protokołu lub przeprowadzenie określonych czynności dowodowych,

2)wyznaczyć nowy zespół w celu ponownego przeprowadzenia postępowania powypadkowego.

H. Obowiązki Dyrektora

1.Zapewnić natychmiastową pomoc lekarską i opiekę dziecku,które uległo wypadkowi.2.Powiadomić o wypadku na terenie Żłobka:

1)pracownika służby BHP,

2)społecznego inspektora pracy,

3)rodziców poszkodowanego dziecka: przy wypadkach cięższych –poinformowanie, że zostało wezwane pogotowie, bez konsultacji z rodzicami; przy wypadkach lekkich – ustalenie z rodzicem potrzeby wezwania pogotowia oraz wcześniejszego przyjścia rodzica do Żłobka,’

4)organ prowadzący,

5)właściwego prokuratora i kuratora, jeśli wypadek był śmiertelny,ciężki lub zbiorowy,

6)właściwego Państwowego Inspektora Sanitarnego, jeśli jest podejrzenie zatrucia.

3.Zabezpieczyć miejsce wypadku w sposób wykluczający dopuszczenie osób niepowołanych do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku.

4.Podjąć decyzję o naruszeniu miejsca wypadku, jeśli wymaga tego konieczność ratowania osób lub możliwość zapobieżenia grożącemu niebezpieczeństwu.

5.Powołać zespół powypadkowy.

6.Wyznaczyć przewodniczącego zespołu powypadkowego.

7.Zbadać okoliczności i przyczyny wypadku.

8.Sporządzić dokumentacje powypadkową.

9.Podpisać protokół powypadkowy.

10.Zapoznać z protokołem powypadkowym rodziców/opiekunów prawnych poszkodowanego dziecka/poszkodowanego.

11.Doręczyć protokół powypadkowy właściwym organom.

12.Omówić z pracownikami placówki przyczyny zaistniałego wypadku i podjąć działania zapobiegawcze.

13.Wpisać wypadek do rejestru wypadków. Należy pamiętać, że wszelkie decyzje związane z leczeniem dziecka podejmują rodzice. Jeśli nie będą wyrażali zgody na udzielenie pomocy medycznej zaproponowanej przez przybyłego do Żłobka lekarza, jedyne co może zrobić Dyrektor,to zastosować argumentację i perswazję słowną.

IV PROCEDURA – dotyczy postępowania w przypadku wystąpienia u dzieci chorób.

Cel procedury

Zasady postępowania z dziećmi potencjalnie chorymi oraz ustalenie planów higieny w Żłobku tak, aby zdrowe dzieci nie były narażane na niebezpieczeństwo zarażenia się od dziecka chorego lub ustalenie działań,które zminimalizują to ryzyko.

Zakres procedury

Niniejsza procedura jest tylko wytyczną do postępowania, jednak wszystko jes t kwestią zdrowego rozsądku, rozmów i współpracy z rodzicami.

Uczestnicy postępowania – zakres odpowiedzialności

1.Rodzice (opiekunowie prawni):

1)przyprowadzają do Żłobka dzieci zdrowe, bez objawów chorobowych

i urazów,

2)w przypadku pogorszenia się stanu zdrowia dzieci odbierają je

ze Żłobka w ustalonym przez procedurę trybie,

3)upoważniają pisemnie inne osoby do odbierania dziecka ze Żłobka

4)podają prawidłowy i aktualny numer telefonu.

2.Opiekunowie:

1)odpowiadają za zdrowie i bezpieczeństwo podopiecznych,

2)stosują się do obowiązujących procedur,

3)informują rodziców/prawnych opiekunów o stanie zdrowia i samopoczuciu dziecka,

4)powiadamiają telefonicznie rodziców/prawnych opiekunów o złym samopoczuciu dziecka,

5)dokumentują powiadomienie rodzica w Ewidencji wcześniejszych odbiorów dziecka ze Żłobka,

6)prowadzą działania prozdrowotne.

3.Dyrektor:

1)monitoruje wykonywanie zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa dzieciom, w tym ochronę zdrowia dzieci,

2)podejmuje starania w celu zorganizowania w Żłobku profilaktycznej opieki zdrowotnej dla dzieci.

Opis procedury

1.Przedmiotem procedury jest:

1)określenie zasad postępowania z dzieckiem potencjalnie chorym,

2)określenie zasad postępowania z dzieckiem chorym – objawy chorób,

3)określenie zasad higieny w żłobku.

2.Zakres stosowania dotyczy wszystkich pracowników Żłobka, wychowanków Żłobka, a także rodziców i opiekunów prawnych wychowanków Żłobka.

3.Definicje i terminy:

1)Choroba – jedno z podstawowych pojęć medycznych; ogólne określenie każdego odstępstwa od pełni zdrowia organizmu. Zdefiniowanie stanu chorobowego jest tak samo trudne, jak sprecyzowanie stanu pełni zdrowia. Choroba polega na zaburzeniu funkcji lub uszkodzeniu struktury organizmu. O zaistnieniu choroby można mówić wtedy, gdy działanie czynnika chorobotwórczego wywołuje niepożądane objawy, różniące się od czynności zdrowego organizmu.

2)Przeziębienie – wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych. Główne objawy to katar, kaszel, ból gardła i podwyższona temperatura ciała. Objawy zwykle ustępują po 5–7 dniach.

3)Zatrucie – zespół objawów chorobowych wywołanych działaniem trucizny na organizm.

4)Wirusy (łac. virus – trucizna, jad) – skomplikowane cząsteczki organiczne niemające struktury komórkowej, zbudowane z białek i kwasów nukleinowych. Zawierają materiał genetyczny w postaci RNA(wirusy RNA) lub DNA, wykazują jednak zarówno cechy komórkowych organizmów żywych, jak i materii nieożywionej.

5)Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej.

6)Choroby zakaźne, choroby infekcyjne – grupa chorób ludzi, będących następstwem zakażenia ustroju czynnikiem zakaźnym i złamania sił odpornościowych organizmu (lub w odwrotnej kolejności) lub obecności w organizmie bioaktywnych toksyn (jadów) drobnoustrojów. Do niedawna mianem choroby zakaźnej określano choroby wywoływane także przez robaki (np. owsica), pierwotniaki (np. malaria) i małe stawonogi (np. wszawica). Obecnie te choroby nazywane są chorobami pasożytniczymi. Choroba zakaźna, która może łatwo przenosić się pomiędzy organizmami w sposób pośredni lub bezpośredni nosi nazwę choroby zaraźliwej.

4.Rozpoznawanie chorób wśród dzieci:

1)Szkarlatyna, jak potocznie nazywa się płonicę, jest zakaźną chorobą bakteryjną, głównie wieku dziecięcego, wywoływaną przez paciorkowce z grupy A. Zakażenia tą grupą paciorkowców to najczęstsze zakażenia u dzieci, w tym sensie wymagające szczególnej czujności, iż mogą one po ostrym okresie choroby pozostawić stan nosicielstwa, jak i długotrwałe następstwa w postaci mniej lub bardziej ciężkich i niebezpiecznych dla zdrowia powikłań. Szczyt zachorowań przypada na miesiące jesienne i zimowe, wtedy odnotowuje się największa liczbę nowych infekcji. Zarazić szkarlatyną można się nie tylko od osoby chorej na tą samą chorobę. Infekcję można nabyć również od chorego na anginę paciorkowcową – chorobę występującą stosunkowo często w każdej grupie wiekowej, jak i od zdrowego nosiciela paciorkowca – jednak w tym ostatnim przypadku zdarza się to bardzo rzadko. Zakażenie przenosi się drogą kropelkową, nie jest konieczny nawet bezpośredni kontakt z chorym, gdyż można zarazić się również przez używanego przez niego rzeczy, w tym odzież, ręczniki, bieliznę pościelową czy inne osobiste przedmioty codziennego użytku. Początek choroby jest ostry- rozpoczyna się wysoką gorączką sięgającą 39-40 °C, ogólnym „rozbiciem” oraz złym samopoczuciem. Mogą wystąpić również bóle brzucha, uporczywe nudności, u dzieci zaś często pojawiają się wymioty. Od samego początku choroby mamy do czynienia ze zmianami w gardle – migdałki są powiększone, żywoczerwone, zwykle także pokryte nalotem. Czasami można się również spotkać z klasyczną ropną anginą. Łuki podniebienne są przekrwione, intensywnie czerwone.

2)Angina jest powszechnie znana, jako zapalenie migdałków. W swoim przebiegu atakuje migdałki podniebne, a także błonę śluzową gardła. Inaczej mówiąc jest to choroba infekcyjna wywoływana najczęściej przez paciorkowce beta – hemolizujące z grupy A, a także przez wirusy,które za typowe uznaje się przy przeziębieniu. Anginę może być wirusowa, bakteryjna, wrzodziejąca, która spowodowana jest wirusami lub bakteriami. Szczególnie niebezpieczna jest odmiana anginy wywołana przez paciorkowce beta – hemolizujące z grupy A, która może przyczynić się do powstawania chorób serca, nerek oraz stawów. Angina jes tto choroba zakaźna, która głównie przenoszona jest drogą kropelkową. Do grupy, która w szczególności narażona jest na zachorowanie na tę chorobę zalicza się dzieci. Niemal każde dziecko, chociaż raz w życiu choruje na anginę. Głównie chorują dzieci między czwartym a siódmym rokiem życie. Do najczęstszych przyczyn wystąpienia zachorowania można zaliczyć między innymi kontakt z osobą, która jest zarażona i niedostateczną higienę osobistą. Do zarażenia się anginą może również dojść poprzez dotyk, wystarczy korzystać z rzeczy,z których uprzednio korzystał chory. Wówczas na naszych dłoniach znajduje się bardzo dużo bakterii i po dotknięciu dłońmi nosa lub ust następuje zakażenie. Angina przenoszona jest drogą kropelkową. Jej przyczyny są bardzo złożone i zarażenie może pochodzić z różnych źródeł. Główne objawy w przypadku anginy bakteryjnej oraz wirusowej są identyczne, charakteryzują się:

a)nagłym występowaniem,

b)uczuciem ogólnego rozbicia,

c)gorączką do 40°C,

d)gwałtownym i ostrym kaszlem,

e)znacznym powiększeniem bocznych, szyjnych węzłów chłonnych,

f)bólami głowy, mięśni oraz stawów,

g)bólem oraz znacznym zaczerwienieniem gardła,

h)problemem z przełykaniem, powiększeniem migdałków,

i)utrudnionym oddychaniem

,j)czasami również może pojawić się nieprzyjemny zapach z ust,

k)ponadto przy odmianie bakteryjnej charakterystyczne są białe plamy w okolicach migdałków. Angina stanowi również jeden z głównych objawów dla przeważającej liczby przypadków mononukleozy zakaźnej, wówczas występuje zazwyczaj odmiana kataralna, błonica bądź angina wrzodziejąca.

3)Sepsa, inaczej posocznica, wbrew pozorom nie jest chorobą, a jedynie specyficzną reakcją organizmu na zakażenie. Jest bardzo niebezpieczna, zwłaszcza dla dzieci, osób starszych lub o obniżonej odporności np. podczas leczenia szpitalnego. Cechuje ją wysoka śmiertelność – około 30% osób, u których wystąpiła taka reakcja na zakażenie, umiera. Posocznica jest ogólnoustrojową reakcją na zakażenie. To, czy jakiemuś schorzeniu towarzyszyć będzie sepsa jest kwestią indywidualną – u osób, które mają odpowiednie predyspozycje pojawić się może nawet w wyniku pozornie niegroźnych zakażeń. Znacznie częściej sepsa występuje także u osób starszych oraz u dzieci. Zagrożenie stwarza przebywanie w dużych skupiskach ludzkich –centrach handlowych, przedszkolach, żłobkach. W początkowej fazie sepsę charakteryzują następujące objawy: przyspieszona czynność serca,temperatura ciała poniżej 36 stopni Celsjusza, lub powyżej 38,przyspieszony oddech. Ponadto, pojawiają się objawy charakterystyczne dla zakażenia, które wywołało posocznicę. W przebiegu sepsy może też wystąpić charakterystyczna, drobna, czerwona lub sina wysypka –nie znika ona pod wpływem ucisku. W zapobieganiu sepsie istotne jest zwalczanie wszelkich potencjalnych źródeł rozwoju zakażenia i chorób –leczenie nawet drobnych przeziębień czy próchnicy. Powinno się także wzmacniać odporność organizmu i unikać przyjmowania bez ważnego powodu antybiotyków, które ją osłabiają. Nie istnieje szczepionka przeciwko sepsie, można jednak zaszczepić się przeciw np. pneumokokom, które bardzo często ją powodują.

4)Świerzb jest zakaźną chorobą skóry, którą powodują pasożyty, jakimi są świerzbowce. Dolegliwość ta występuje zarówno u zwierząt, jak i ludzi. W tym drugim przypadku chorobę powoduje świerzbowiec ludzki. Skóra zostaje zaatakowana przez samicę świerzbowca, która wnika w głąb naskórka i tam składa swoje jaja. Samica pasożyta jest w stanie złożyć dziennie przynajmniej dwa takie jaja. Gdy z jaj wyklują się larwy,a trwa to zwykle ok. trzech tygodni, przemieszczają się one na powierzchnię skóry, a następnie dojrzewają. Wówczas w okolicach, w których zagnieździły się larwy, pojawiają się zmiany skórne w postaci czerwonej i swędzącej wysypki. Świerzb najczęściej występuje na stopach, łokciach, kostkach na dłoniach między palcami,w okolicach pępka i brodawek, czasem w okolicach męskich i żeńskich narządów płciowych. Badania wykazują, że przypadłość ta pojawia się często u dzieci, które często korzystają z placówek publicznych lub bawią się na dużych placach zabaw. Najczęstszym sposobem zarażenia się tą chorobą jest bezpośredni kontakt z innym chorym, zarówno powierzchowny, jak i bardziej intymny. Rzadziej zarażamy się poprzez np. dotknięcie pościeli czy ręcznika, z którego korzystał pacjent. Jeśli w pomieszczeniu, w którym znajduje się osoba chora, przebywają w okresie od 7 dni przed i do 14 dni po wystąpieniu wysypki. W populacjach nieszczepionych choroba występuje w postaci epidemii,co 6-9 lat, głównie zimą i wczesną wiosną. Przed wprowadzeniem szczepień zachorowalność na różyczkę była największa u dzieci w wieku przedszkolnym i w pierwszych klasach szkoły podstawowej.

7)Grypa – ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana zakażeniem wirusem grypy. Grypa przenosi się pomiędzy ludźmi drogą kropelkową (np. podczas kichania), a największa ilość zachorowań występuje podczas sezonowych epidemii. Niedoleczona grypa może prowadzić m.in. do wirusowego zapalenia płuc i oskrzeli, zapalenia zatok,a nawet zapalenia mięśnia sercowego oraz mózgu. Na wystąpienie powikłań wymagających leczenia szpitalnego szczególnie wrażliwe są dzieci pomiędzy 6 a 24 miesiącem życia, dlatego wymagają one stałej opieki lekarskiej. Grypę leczy się objawowo. Nie należy jej nigdy lekceważyć i trzeba stosować się do zaleceń lekarza. Chore dziecko powinno pozostać w łóżku w dobrze przewietrzonym pokoju.

8)Odra – najpoważniejsza wirusowa choroba dzieci. Chorobę, której cechą charakterystyczną jest drobna wysypka na ciele, wywołuje wirus z rodziny paramyksowirusów, który obecny jest w śluzie z nosa i gardła dzieci lub dorosłych. Chory zakaża się drogą kropelkową (kaszel,kichanie). Jeszcze przed wprowadzeniem obowiązkowych szczepień największą liczbę zachorowań notowano w miesiącach wiosennych. Możliwość zakażenia pojawia się już na 5 dni przed wystąpieniem wysypki i utrzymuje się przez kolejne 5 dni po jej pojawieniu. Czas wylęgania się odry to 9-15 dni od kontaktu z chorym do pojawienia się wysypki. Niekiedy po przebyciu odry pojawiają się komplikacje takie jak zapalenie ucha środkowego, biegunka, zapalenie mięśnia sercowego,zapalenie opon mózgowych i najgroźniejsze – odrowe zapalenie mózgu. W środowisku medycznym odrę uważa się za najpoważniejszą chorobę wirusową dzieci. Jeżeli u dziecka pojawi się podrażnienie spojówek,nieżyt gardła, górnych dróg oddechowych i tzw. kaszel „szczekający”(suchy, męczący), możemy podejrzewać odrę. Dodatkowo na wewnętrznych ściankach policzków uwidaczniają się białe plamki podobne do wykwitów pleśniawkowych. Dziecko dostaje wysokiej gorączki, nawet do 40 stopni. Na ciele zaczynają mnożyć się intensywnie czerwone plamy z nieregularnymi, drobnymi grudkami. Najpierw pojawiają się na głowie za uszami i na twarzy, by w końcu opanować całe ciało. Przy tym jednak dziecko cały czas ma katar i kaszle. Jego spojówki i powieki są zaczerwienione, oczy mocno reagują na światło,twarz wygląda jak po długotrwałym płaczu. Stan taki utrzymuje się kilka dni, po czym wysypka robi się brunatna, a naskórek na ciele zaczyna się złuszczać.

9)Wesz głowowa bytuje na skórze owłosionej głowy i żywi się krwią. Samica wszy w ciągu miesiąca życia (średnia długość życia) składa około300 jaj, które nazywamy gnidami, a za pomocą swoistej wydzieliny przy twierdza gnidy przy nasadzie włosów. W miarę wzrostu włosów gnidy oddalają się od powierzchni skóry głowy -dzięki temu możemy w przybliżeniu określić czas trwania wszawicy. Do zakażenia wszami dochodzi najczęściej przez kontakt bezpośredni lub pośrednio przez np. czapki, grzebienie, szczotki itp. Wszawica najczęściej szerzy się wśród dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym dotyczy również osób o niskim poziomie sanitarno-higienicznym. Podstawą rozpoznania wszawicy jest stwierdzenie pasożytów lub gnid, które mogą przypominać łupież, jednakże w przeciwieństwie do łupieżu nie można ich łatwo zdjąć właśnie dzięki wydzielinie, którą samica przytwierdza jaja do włosa. Najczęściej w/w zmian należy szukać w okolicy potylicy, skroniowej oraz zausznej głowy. Bardzo istotnym objawem, który może nasuwać nam podejrzenie, że mamy do czynienia z wszawicą, jest częste drapaniesię w głowę dzieci.

10) Owsica jest chorobą pasożytniczą wywołaną przez nicienia – Enterobiusvermicularis, popularnie zwanego owsikiem. Jest on najczęstszym  pasożytem przewodu pokarmowego człowieka. W przypadku owsicy to człowiek jest jednocześnie źródłem zakażenia i rezerwuarem pasożyta. Aby doszło do zakażenia jaja owsika muszą zostać połknięte. Najczęściej są one wprowadzane do przewodu pokarmowego za pośrednictwem„brudnych rąk“ – w wyniku kontaktu bezpośredniego z chorymi lub pośredniego (np. brudna pościel, deska sedesowa, skażone zabawki).Objawy charakterystycznym dla owsicy jest właśnie świąd odbytu, który występuje w nocy. Może być przyczyną min. bezsenności. U osób stwierdza się również utratę apetytu oraz drażliwość. Choć trzeba być świadomym, że większość zakażeń może przebiegać bezobjawowo!

5.Postępowanie w wypadku wystąpienia u dzieci chorób:

1)Rodzice/prawni opiekunowie przyprowadzają do Żłobka TYLKO DZIECI ZDROWE. W przypadku stwierdzenia u dziecka alergii (np. przewlekły katar lub kaszel) rodzice są zobowiązani do przedłożenia zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego alergię powodującą takie objawy.

2)W stanach infekcji, chorób skórnych, zakaźnych oraz po urazach(złamania, zabiegi chirurgiczne i inne) dziecko nie może uczęszczać do Żłobka do czasu całkowitego wyleczenia.

3)Rodzice/prawni opiekunowie mają obowiązek zgłaszania opiekunowi wszelkich poważnych dolegliwości i chorób zakaźnych lub pasożytniczych dziecka.

4)W przypadku wystąpienia u dziecka choroby zakaźnej żłobek ma prawo żądać od rodzica/prawnego opiekuna, a rodzice/prawni opiekunowie są zobowiązani do przedłożenia zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego zakończenie leczenia.

5)W przypadku wystąpienia u dzieci chorób pasożytniczych, zakaźnych opiekun natychmiast powiadamia rodzica/prawnego opiekuna o wystąpieniu u dziecka choroby – rodzice/prawni opiekunowie,są zobowiązani do niezwłocznego odebrania dziecka ze Żłobka i podjęcia leczenia.

6)Żłobek niezwłocznie powiadamia innych rodziców/prawnych opiekunów o wystąpieniu przypadków choroby pasożytniczej lub zakaźnej wśród dzieci. 7)Rodzic/prawny opiekun zobowiązany jest do regularnego sprawdzania czystości skóry, włosów dziecka w celu wykrywania ewentualnej obecności pasożytów. W przypadku zaobserwowania choroby rodzic/prawny opiekun niezwłocznie powiadamia o tym fakcie Żłobek.

8)Obowiązek wykonania zabiegów w celu skutecznego usunięcia chorób pasożytniczych spoczywa na rodzicach/prawnych opiekunach.

9)W przypadku stwierdzenia wystąpienia u dziecka choroby zakaźnej,pasożytniczej lub zatrucia pokarmowego, rodzice dziecka zobowiązani są do poinformowania Dyrektora placówki o zachorowaniu dziecka.

10)W trakcie leczenia dziecko powinno pozostać w domu, żeby zapobiec przenoszeniu się choroby na inne dzieci uczęszczające do Żłobka.

11)Dziecko wraca do Żłobka po zakończeniu leczenia. Rodzice/opiekunowie prawni dziecka, po przebytej chorobie zakaźnej, zobowiązani są do dostarczenia zaświadczenia od lekarza rodzinnego, że dziecko jest zdrowe, leczenie zostało zakończone.

12)Dyrektor Żłobka prowadzi działania mające na celu zapobieganiu rozprzestrzenianiu się chorób(dodatkowa dezynfekcja, rygor higieniczny,zmiana diety, informacja dla rodziców i opiekunów prawnych pozostałych wychowanków).

13)W przypadku stwierdzenia wystąpienia chorób zakaźnych, zatruć pokarmowych lub przebywania na terenie Żłobka dzieci chorych, należy wzmóc rygor higieniczny. Zwiększyć częstotliwość mycia i dezynfekcji stołów, sanitariatów, zabawek .

Plan Higieny Żłobka – Załącznik nr 3.

V PROCEDURA – dotyczy postępowania w przypadku konieczności udzielenia pierwszej pomocy dzieciom w Żłobku

Cel procedury

1.Przeżycie osób poszkodowanych po wypadkach zależy od jak najszybszego udzielenia pomocy medycznej i właściwej organizacji transportu do szpitala. Stosowanie tej pomocy wymagane jest w przypadku, gdyu poszkodowanego występują:

1)zaburzenia w oddychaniu (bezdech),

2)zatrzymanie krążenia,

3)krwotok,

4)wstrząs pourazowy.

2.Procedura ma na celu zapewnienie właściwej opieki dziecku poprzez udzielenie pierwszej pomocy przedlekarskiej w stanie nagłego zagrożenia zdrowia lub życia wychowanka Żłobka.

Zakres procedury

1.Procedura dotyczy zasad i zakresu podejmowanych czynności w celu ratowania życia dziecka przed wezwaniem i pojawieniem się fachowej pomocy medycznej.

2.Pierwsza pomoc przedlekarska to pomoc w stanie nagłego zagrożenia zdrowia lub życia wychowanka Żłobka.

3.Pierwsza pomoc przedlekarska polega przede wszystkim na wezwaniu pogotowia ratunkowego oraz wykonaniu czynności podejmowanych w celu ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, w tym również z wykorzystaniem wyrobów medycznych oraz produktów leczniczych wydawanych bez przepisu lekarza dopuszczonych do obrotu w Polsce.

Uczestnicy postępowania – zakres odpowiedzialności

1.Rodzice/opiekunowie prawni są informowani o konieczności wcześniejszego odebrania dziecka z przedszkola w przypadku podejrzenia choroby dziecka (gorączka, kaszel, katar, wysypka itp.), niewymagające jemu udzielenia pierwszej pomocy przedlekarskiej.

2.Opiekunowie mają obowiązek znać normy i zasady postępowania w przypadku konieczności udzielenia wychowankom pierwszej pomocy,muszą mieć świadomość swojej odpowiedzialności za życie i zdrowie powierzonych swojej opiece dzieci. Troska o pełne bezpieczeństwo wychowanków powinna być najważniejsza we wszelkich działaniach.

3.Pracownicy Żłobka są zobowiązani do zapoznania się z obowiązującymi przepisami w zakresie zasad postępowania w przypadku konieczności udzielenia pierwszej pomocy i do ich przestrzegania.

4.Dyrektor jest zobowiązany do zapewnienia dzieciom i pracownikom sprawnie funkcjonującego systemu pierwszej pomocy w razie wypadku oraz środków do jej udzielenia. Instrukcja udzielania pierwszej pomocy

1.Przy udzielaniu pierwszej pomocy osoba, pomimo zdenerwowania, powinna wykazać się opanowaniem i zdrowym rozsądkiem, gdyż jest to podstawą skuteczności i sprawności jego działania. Pracownicy żłobka co 2 lata ponawiają szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy..

2.Pierwszą czynnością przed przystąpieniem do pomocy poszkodowanemu jest zabezpieczenie miejsca wypadku przed ewentualnymi dalszymi zagrożeniami, np. wyłączenie urządzeń, zasilania z sieci i w razie konieczności wyprowadzić pozostałe dzieci z miejsca zagrożenia, a jeśli niema możliwości zrobienia tego osobiście, powinien wezwać osobę,która wykona te czynności.

3.Następną czynnością jest dokonanie oceny stanu poszkodowanego,czy zachował on przytomność i jaki jest stan wydajności jego układów krążenia i oddychania. Prawidłowa ocena tego stanu jest podstawą do dalszych działań związanych z pierwszą pomocą. Takimi działania mimogą być:

1)podjęcie sztucznego oddychania,

2)zewnętrzny masaż serca,

3)zatamowanie krwotoku,

4)ułożenie poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej,

5)zabezpieczenie poszkodowanego przed pogłębieniem wstrząsu,

6)wezwanie pogotowia ratunkowego.

4.Czynności podjęte w ramach udzielania pierwszej pomocy powinny być wykonywane do czasu podjęcia czynności kwalifikowanej pierwszej pomocy przez przybyłego na miejsce zdarzenia ratownika lub też do czasu rozpoczęcia medycznych czynności ratunkowych przez przybyły na miejsce zdarzenia zespół ratownictwa medycznego.

5.Podanie jakiegokolwiek doustnego środka farmakologicznego jest dopuszczalne tylko i wyłącznie po konsultacji z rodzicem (opiekunem prawnym) dziecka lub lekarzem.

6.W sytuacji udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej przez opiekuna prowadzącego w tym samym czasie zajęcia dydaktyczno – wychowawczo-opiekuńcze z grupą wychowanków Żłobka jest on zobowiązany do ustalenia opiekuna dla pozostałych dzieci.

7.Pozostawienie reszty dzieci bez opieki jest niedopuszczalne.

8.Pierwszej pomocy przedlekarskiej w sytuacji wymagającej nagłego działania poszkodowanemu udziela pracownik Żłobka, który zauważył wypadek lub jest świadkiem zdarzenia.

9.Osoba udzielająca pierwszej pomocy przedlekarskiej powinna udzielić tej pomocy zgodnie z przyjętymi zasadami udzielania pierwszej pomocy.

10.Wzywający pogotowie ratunkowe jest zobowiązany udzielić pracownikowi pogotowia ratunkowego wszelkich informacji niezbędnych do udzielenia pierwszej pomocy poszkodowanemu, a także postępować zgodnie z instrukcjami wydanymi przez lekarza, ratownika lub dyspozytora pogotowia ratunkowego.

11.W przypadku podejrzenia choroby dziecka niewymagającej udzielenia pierwszej pomocy przedlekarskiej (gorączka, kaszel, katar, wysypka itp.)opiekun niezwłocznie powiadamia rodziców (opiekunów) dziecka

i informuje ich o konieczności wcześniejszego odebrania dziecka ze Żłobka.

12.W razie urazów (skaleczenia, otarcia, zasinienia) niewymagających udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej i niepowodujących stanu nagłego zagrożenia zdrowia lub życia wychowanka Żłobka opiekun,za zgodą rodzica/prawnego opiekuna, może dokonać niezbędnych czynności mających na celu pomoc dziecku.

13.O każdym przypadku wystąpienia urazu opiekun będący świadkiem zdarzenia lub opiekun, pod którego opieką dziecko się znajduje, powiadamia w dniu zdarzenia rodziców (opiekunów prawnych) dziecka oraz Dyrektora Żłobka.

14.Uraz nie stanowi wypadku.

15.O zaistnieniu wypadku w Żłobku niezwłocznie powiadamia się Dyrektora Żłobka.

16.Postępowanie po zaistnieniu wypadku w Żłobku regulują przepisy rozdz. 4 Rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach.

17.W przypadku wystąpienia urazów u dzieci będących pod opieką Żłobka nie sporządza się dokumentacji powypadkowej. Procedury powypadkowej,określonej w rozdz. 4 cytowanego wyżej Rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach, nie stosuje się .

VI PROCEDURA – dotyczy postępowania w przypadku stwierdzenia wszawicy i świerzbu u dzieci w Żłobku

Cel procedury

Procedura ma zapewnić higieniczne warunki pobytu dzieci w Żłobku oraz chronić przed rozprzestrzenieniem się wszawicy i świerzbu w placówce.

Zakres procedury Procedura dotyczy postępowania w przypadku stwierdzenia wszawicy i świerzbu w Żłobku. Uczestnicy postępowania – zakres odpowiedzialności

1.Rodzice (opiekunowie prawni) muszą mieć świadomość konieczności monitorowania na bieżąco czystości skóry głowy i ciała własnego dziecka.

2.opiekunowie zobowiązani są do natychmiastowego zgłaszania Dyrektorowi Żłobka sygnałów dotyczących pojawienia się wszawicy i świerzbu w placówce.

3.Pracownicy obsługi: winni zgłosić swoje podejrzenia, co do wystąpienia wszawicy lub świerzbu w danej grupie opiekunów, bądź Dyrektorowi.

4.Dyrektor: jest zobowiązany do zapewnienia dzieciom higienicznych warunków pobytu w Żłobku, a pracownikom higienicznych warunków pracy. Objawy, leczenie, profilaktyka i zapobieganie chorobom pasożytniczym skóry i głowy

1.Wszawica i świerzb – Załącznik nr 4.2.Stanowisko Instytutu Matki i Dziecka z dnia 29 listopada 2004r. w sprawie kontroli czystości uczniów przez pielęgniarki i higienistki szkolne –Załącznik nr 5.

Opis procedury

1.Aby zapewnić higieniczne warunki pobytu dzieci w Żłobku oraz chronić przed rozprzestrzenieniem się wszawicy i świerzbu w placówce,zobowiązuje się:

1)Rodziców/opiekunów prawnych do regularnego monitorowania czystości skóry i głowy dziecka.

2)Opiekunów do niezwłocznego zgłaszania Dyrektorowi Żłobka wszystkich informacji dotyczących pojawienia się objawów zakażenia wszawicą i świerzbem u podopiecznych, które zauważyli lub o których dowiedzieli się od rodziców/opiekunów prawnych,.

3)Pracowników obsługi do niezwłocznego zgłaszania Dyrektorowi Żłobka podejrzeń co do wystąpienia wszawicy lub świerzbu w danej grupie.

4)Opiekunów do pozyskania na początku roku szkolnego pisemnej zgody rodziców/prawnych opiekunów na objęcie dziecka opieką profilaktyczną(co jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na dokonanie w przypadku uzasadnionym przeglądu czystości skóry dziecka). Rodzice/prawni opiekunowie dziecka winni być powiadomieni o terminie planowanej kontroli higienicznej poprzez wywieszenie stosownej informacji na tablicy ogłoszeń w kąciku dla rodziców/prawnych opiekunów.

2.W przypadku wystąpienia choroby pasożytniczej na terenie placówki:

1)Dyrektor Żłobka zarządza dokonanie przez osobę upoważnioną(nauczyciel) kontroli czystości skóry i głowy wszystkich dzieci w grupie,z zachowaniem zasady intymności (kontrola indywidualna w wydzielonym pomieszczeniu).

2)Opiekun zawiadamia rodziców/prawnych opiekunów dzieci, u których stwierdzono wszawicę o konieczności podjęcia niezwłocznie zabiegów higienicznych skóry głowy. W przypadku stwierdzenia świerzbu skierowanie do lekarza. Rodzic/prawny opiekun jest zobowiązany do niezwłocznego odebrania dziecka z przedszkola i podjęcia leczenia.

3)Opiekun zapoznaje rodziców/prawnych opiekunów o sposobie działań,informuje też o konieczności poddania się kuracji wszystkich domowników, jednocześnie informuje dyrektora przedszkola o wynikach kontroli i skali zjawiska.

4)Dyrektor lub upoważniona osoba niezwłocznie powiadamia innych rodziców/prawnych opiekunów o wystąpieniu przypadku choroby pasożytniczej, z zaleceniem codziennej kontroli czystości głowy i skóry dziecka oraz czystości skóry i głów domowników. W celu prowadzenia jednolitej współpracy w działaniach na linii pracownicy placówki –rodzice (prawni opiekunowie). Rodzic/opiekun prawny otrzymanie informacji potwierdza własnoręcznym podpisem na liście grupowej.

5)W trakcie leczenia dziecko powinno pozostać w domu, żeby zapobiec przenoszeniu się pasożyta na inne dzieci. Dziecko wraca do Żłobka po zakończeniu leczenia.

6)Rodzice (opiekunowie prawni) dziecka, po przebytej chorobie pasożytniczej skóry głowy i ciała (jeśli zaistnieje taka potrzeba),zobowiązani są do dostarczenia zaświadczenia lekarskiego, że dziecko jest zdrowe i może uczęszczać do Żłobka.

3.W przypadku, gdy rodzice zgłoszą trudności w przeprowadzeniu kuracji (np.brak środków finansowych na zakup preparatu), Dyrektor Żłobka we współpracy z ośrodkiem pomocy społecznej, udzielają rodzicom lub opiekunom niezbędnej pomocy.

4.Opiekun (lub inna osoba posiadająca stosowne kwalifikacje, którą Dyrektor upoważnił) po upływie 7 – 10 dni kontroluje stan czystości skóry głowy dzieci po przeprowadzonych zabiegach higienicznych przez rodziców/prawnych opiekunów.

5.W sytuacji stwierdzenia nieskuteczności zalecanych działań, opiekun zawiadamia o tym Dyrektora Żłobka w celu podjęcia bardziej radykalnych kroków (zawiadomienie ośrodka pomocy społecznej o konieczności wzmożenia nadzoru nad realizacją funkcji opiekuńczych przez rodziców/prawnych opiekunów dziecka oraz udzielenia potrzebnego wsparcia).

Sposób prezentacji procedur

1.Umieszczenie treści dokumentu na tablicy ogłoszeń.

2.Zapoznanie rodziców/prawnych opiekunów z obowiązującą w placówce procedurą na zebraniach organizacyjnych we wrześniu/ sierpniu każdego roku szkolnego.

3.Zapoznanie wszystkich pracowników Żłobka z treścią procedury.

Załącznik nr 2 do Procedury BHP w Miejskim Żłobku w Rydułtowach

UPOWAŻNIENIE RODZICÓW/ PRAWNYCH OPIEKUNÓW

My, niżej podpisani ………………………………………………………………………………

imię i nazwisko rodziców/opiekunów prawnych dziecka upoważniamy …………………………………………………………………….

(imię i nazwisko pracownika)

do podawania naszemu dziecku ……………………………………………….

leku ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

(nazwa leku, dawka, częstotliwość podawania/godzina, okres leczenia)

w przypadku wystąpienia następujących objawów …………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………….

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Do upoważnienia załączamy aktualne zaświadczenie lekarskie o konieczności podawania leku……………………………………. ……………………………………

(miejscowość, data) (podpis rodziców/opiekunów prawnych dziecka)

zaświadczenie lekarskie, powinno zawierać: rozpoznanie oraz zalecenia dotyczące podania ⃰ leku tj. nazwę leku, dawkę, częstotliwość podawania i okres leczenia

Załącznik nr 3 do Procedury BHP w Miejskim żłobku w Rydułtowach

.ZGODA PRACOWNIKA NA PODAWANIE LEKÓW

dziecku z chorobą przewlekłą lub w sytuacji zagrożenia życia

Ja, niżej podpisany ………………………………………………………………..

(imię, nazwisko pracownika)

wyrażam zgodę na podawanie dziecku ………………………………………..…

(imię, nazwisko dziecka

leku ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….. (dawka, nazwa leku, częstotliwość podawania/godzina, okres leczenia)

Oświadczam, że zostałam poinstruowana o sposobie podania leku/wykonania czynności medycznej……………………………………. ……………………………………

(miejscowość, data) (podpis pracownika)

Załącznik nr 4 do Procedury BHP w Miejskim żłobku w Rydułtowach

WSZAWICA

Wszawica jest chorobą zakaźną, powodowaną przez pasożyta – wesz głowową. Pasożyt ten żyje wyłącznie na owłosionej skórze głowy człowieka i żywi się jego krwią. Larwy wszy (gnidy) mają kolor białawo-brązowy, a rozmiarem przypominają główkę szpilki. Pasożyt żywi się wyłącznie krwią człowieka. W miejscu ukąszenia powstaje niewielkie zgrubienie, które swędzi i piecze. Wszawica najczęściej szerzy się wśród dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Do zakażenia wszami dochodzi najczęściej przez kontakt bezpośredni lub pośrednio przez np. czapki, grzebienie, szczotki itp. Po około 3 tygodniach od złożenia jaj wykluwają się z nich młode osobniki. Samo leczenie jest bardzo proste. Polega na stosowaniu środków owadobójczych na skórę owłosioną głowy. Wszystkie te środki można bez problemu otrzymać w aptece,a samo leczenie wykonywać zgodnie z ulotką dołączoną do leku. Należy przy tym pamiętać że leczeniem powinno objąć się wszystkich domowników. W przypadku powikłań bakteryjnych należy zasięgnąć opinii lekarza – konieczne w tym przypadku będzie stosowanie antybiotyków. Odzież osoby chorej jak i też pościel należy wyprać i wyprasować, a szczotki i grzebienie najlepiej wyrzucić, bądź wymoczyć w środku zabijającym wszy. Dodatkowo warto wiedzieć, że wesz głowowa nie potrafi przeżyć bez swojego żywiciela – człowieka, dlatego też odkażanie domu lub mieszkania nie jest konieczne. Wesz głowowa nie bytuje na zwierzętach domowych (pies, kot), dlatego nie trzeba przeglądać się sierści zwierząt w obawie, że mogą być przyczyną zakażenia. Wszy nie skaczą i nie pływają i dlatego do zakażenia może dojść jedynie przez bezpośredni kontakt głowy z głową. Problem dotyczy w równym stopniu chłopców i dziewczynek. Wiadomo, jednak, że dzieci z dłuższymi włosami łatwiej mogą zostać zainfekowane. Należy sprawdzać głowę dziecka raz na 2 tygodnie oraz po każdym powrocie dziecka z wakacji lub wycieczek. Profilaktyka i zapobieganie. Zaleca się aby:profilaktyczna kontrola włosów dzieci stała się nawykiem rodziców, zwłaszcza, jeżeli w szkole (rodzeństwo) lub przedszkolu panuje wszawica – istnieje duże prawdopodobieństwo zarażenia;domownicy nie korzystali wspólnie z rzeczy osobistego użytku, takich jak: grzebień lub szczotka, gumki do włosów, ręczniki, czapki, szaliki i inne ubrania;unikać bezpośredniego kontaktu głowami (włosami) z innymi ludźmi – zasada ta dotyczy przede wszystkim dzieci.

ŚWIERZBŚwierzb jest chorobą wywołaną przez wewnętrznego pasożyta Sarcoptesscabiei.Świerzb objawia się różnopostaciową swędząca wysypka z typowym umiejscowieniem-brzuch, piersi, narządy płciowe, ręce, przestrzenie między palcami, u dzieci niemalna całym ciele.Świerzbowiec drążąc w skórze korytarze powoduje świąd. Człowiek drapiąc skóręmoże dodatkowo ja uszkadzać oraz zakazić bakteriami ropotwórczymi. Dochodzido powstania na skórze pęcherzyków, grudek oraz reakcji alergicznych.Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z chorym, zarażone przedmioty -pościel, rączniki, bielizna, ubranie.

Leczenie na własną rękę nie powinno być stosowane. Świerzb jest chorobą wysocezakaźną i zawsze powinien być zdiagnozowany przez lekarza i leczony odpowiednimi środkami, dostępnymi tylko na receptę. Należy pamiętać o leczeniu całej rodziny,aby zapobiec ponownym zakażeniom.

Profilaktyka i zapobieganie:

codzienna kąpiel całego ciała, częste mycie rąk;

codzienna zmiana bielizny osobistej;

częsta zmiana bielizny pościelowej, pranie jej w wysokiej temperaturze i prasowanie;

częsta zmiana odzieży, właściwe jej pranie i prasowanie;

spanie na oddzielnych posłaniach;

używanie wyłącznie własnych przedmiotów osobistego użytku –

Załącznik nr 5 do Procedury BHP w Miejskim żłobku w Rydułtowach

Stanowisko Instytutu Matki i Dziecka z dnia 29 listopada 2004r.w sprawie kontroli czystości uczniów przez pielęgniarki i higienistki szkolne Zgodnie z obecnie obowiązującym Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 12 grudnia 2004 r. w sprawie zakresu i organizacji profilaktycznej opieki zdrowotnej nad dziećmi i młodzieżą (Dz. U. Nr 282, poz. 2814) oraz zaleceniami Instytutu Matki i Dziecka zawartymi w publikacji „Standardy i metodyka pracy pielęgniarki i higienistki szkolnej” odstąpiono od procedury kontroli czystości uczniów. Procedura ta była w latach ubiegłych przeprowadzana dwukrotnie w ciągu roku szkolnego i obejmowała wszystkich uczniów szkoły, a sposób jej realizacji budził wiele kontrowersji i naruszał poczucie godności uczniów. Ponadto nie prowadził do poprawy czystości uczniów, gdyż możliwości naprawcze były znikome. Dlatego obecnie nie wolno lekarzowi, pielęgniarce, ani nauczycielowi przeprowadzać publicznie kontroli czystości uczniów. Zgodnie z obowiązującymi standardami pielęgniarka i higienistka szkolna w ramach profilaktycznej opieki pielęgniarskiej rozpoznaje problemy zdrowotne i społeczne uczniów oraz wynikające z nich potrzeby zdrowotne, w tym w zakresie higieny osobistej. Uczniów,u których stwierdza problemy wynikające z niewydolności opiekuńczej rodziny, obejmuje opieką czynną i podejmuje odpowiednie do zaistniałej sytuacji działania. Należy pamiętać,że wszelkie informacje dotyczące stanu zdrowia są informacjami objętymi tajemnicą medyczną i szczególną ochroną. Osoby trzecie, czyli dyrektorzy szkół i nauczyciele mogą żądać informacji tylko w takim zakresie, w jakim pozwala na to prawo. Należy pamiętać,iż nie wolno ograniczać dostępu do nauki z powodu stanu zdrowia ucznia. Jeżeli stan zdrowia ucznia tego wymaga, to dyrektor szkoły jest zobowiązany do stworzenia takich warunków,aby uczeń mógł bez przeszkód kontynuować naukę (Ustawa o systemie oświaty Dz.U. 1996,Nr 67, poz. 329, art 1, ze zmianami).Zakład Medycyny Szkolnej Instytutu Matki i Dziecka stoi na stanowisku, iż:

1.Nie wolno publicznie (w obecności osób trzecich) sprawdzać czystości uczniów.

2.Decyzję o sprawdzeniu czystości skóry i włosów u uczniów w warunkach indywidualnego badania, podejmuje pielęgniarka.

3.Rodzic/opiekun prawny może nie wyrazić zgody na objęcie jego dziecka badaniem.

4.Pielęgniarka może dokonać przeglądu czystości skóry i włosów, za zgodą rodziców np.z powodu nawracającej wszawicy w danej klasie.

5.O wynikach przeglądu informuje ucznia i jego rodziców.

6.Dyrekcja szkoły i nauczyciele nie mają prawa do informacji o stanie czystości danego ucznia.

7.Pielęgniarka ma prawo podać nauczycielom informacje o skali problemu na terenieszkoły

8.Pielęgniarka może odmówić dokonania przeglądu (np. w sytuacji konieczności wykonania innych pilnych zadań w danym czasie) powinna jednak wskazać najbliższy możliwy termin lub przeprowadzić instruktaż dla rodziców, jak i kiedy dokonywać u dzieci przeglądów czystości. Informacja dotycząca profilaktyki i zwalczania wszawicy Występowanie wszawicy wśród dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym nasila się w okresie wakacyjnym przede wszystkim wśród dzieci młodszych, które nie posiadają jeszcze umiejętności samodzielnego dbania o higienę osobistą. Przebywanie osób w skupiskach podczas wyjazdów, w tym także wspólne przebywanie, zabawa i wypoczynek sprzyjają rozprzestrzenianiu się wszawicy. Wskazania profilaktyczne dla rodziców i dzieci przed wyjazdem na zorganizowane formy wypoczynku (kolonie, obozy, zielone szkoły, itp.) lub internatu, sanatorium itp.:

związywanie długich włosów lub krótkie fryzury ułatwiające pielęgnację skóry głowy i włosów,

posiadanie i używanie wyłącznie osobistych przyborów higienicznych do pielęgnacji skóry i włosów,

codzienne czesanie i szczotkowanie włosów,

mycie skóry głowy i włosów w miarę potrzeb (nie rzadziej niż raz w tygodniu),

wyposażenie dzieci w środki higieniczne takie jak szampony z odżywką ułatwiające rozczesywanie i wyczesywanie włosów,’

po powrocie do domu systematyczne sprawdzanie czystości głowy i włosów oraz systematyczne kontrole w okresie uczęszczania dziecka do przedszkola, szkoły lub pobytu w internacie, sanatorium itp. W przypadku zauważenia jaj pasożytów (gnid) na włosach lub wszy we włosach(przy skórze) należy zastosować dostępne w aptekach preparaty, które skutecznie likwidują pasożyty i ich jaja. W obecnej dobie występujące w sprzedaży środki zwalczające wszawicę są wysoko skuteczne. W sytuacji wystąpienia wszawicy u dziecka, kuracji powinni się poddać wszyscy domownicy. W przypadku podejrzenia zakażenia wszawicą podczas pobytu w przedszkolu czy szkole należy poinformować o powyższej sytuacji zawiadomić pielęgniarkę szkolną lub wychowawcę. Działania placówki nauczania i wychowania:

1.Przekazanie informacji wszystkim rodzicom o konieczności systematycznego sprawdzenia czystości skóry głowy i włosów u dzieci.

2.W przypadku stwierdzenia występowania wszawicy u niektórych dzieci, należy poinformować rodziców o konieczności wykonania wśród wszystkich domowników zabiegów leczniczych.

3.W przypadku podejrzenia o występowaniu wszawicy wśród dzieci i młodzieży szkolnej,pielęgniarka szkolna może przeprowadzić kontrolę czystości wśród uczniów,których rodzice wyrazili zgodę na objęcie ich profilaktyczną opieką zdrowotną

.4.Pielęgniarka informuje dyrekcję szkoły o skali zjawiska, natomiast rodzicom przekazuje informacje o stanie czystości włosów i skóry głowy ich dzieci oraz informacje dotyczące przeprowadzenia koniecznych zabiegów higienicznych.

5.W miarę potrzeby dyrekcja szkoły/placówki może zorganizować działania edukacyjne dotyczące ww. problematyki skierowanej dzieci, rodziców, opiekunów.

6.W przypadku występowania trudności w rozwiązywaniu problemu np. w rodzinach o niskim statusie socjoekonomicznym należy podjąć współpracę z władzami samorządowymi (pomocą społeczną), w celu udzielenia wsparcia tym rodzinom w rozwiązywaniu problemu wszawicy wśród wszystkich domowników.

7.W razie potrzeby, w trudnych sytuacjach (duży zasięg występowania wszawicy,przewlekłe jej występowanie, trudne do rozwiązania przypadki) dyrekcja placówki może zwrócić się o ukierunkowanie działań w rozwiązywaniu problemu do właściwej terenowo powiatowej stacji sanitarno epidemiologicznej

Skip to content